چه چيزي در راس اخلاقيات مهدي(عج)‌ است؟ در رأس آن تبعيت است. يک شيعه، از صد درصدِ نگاهش، حدوداً نود درصد نگاهش را معطوف امام خود مي‌کند، تا ببيند که امام چه مي‌خواهند. پيوسته مترصد است، پيوسته گوش به زنگ است، پيوسته آماده دريافت خواستهاي امام است، کمتر از ده درصد نگاهش را، کمتر از ده درصد حواسش را،کمتر از ده درصد شنوايي‌اش را، به غير امام اختصاص مي‌دهد، آن هم بخاطر اجراي خواستهاي ـ نه فرامين ـ امام. شيعه با اطاعت سرو کار ندارد، براي شيعه کسر شأن است که امر شود و بعد بخواهد اطاعت کند، مثل دانش آموز زرنگي که نمره 15 بگيرد، برايش خيلي کسر شأن است، بايد هميشه نمره 19 و 20 بگيرد، شيعه مي‌گويد من بايد خواسته‌هاي امام را متوجه شوم و دقيقاً و قوياً آن را اعمال کنم، براي من کسر شأن است که آنقدر بايستم يا بنا را بر غفلت بگذارم تا امام به من امر بکند که فلاني برو آن کار را انجام بده. شما اين ماجرا را تمرين کنيد، اگر به امام دسترسي نداريد، تمرين آن را با رهبر معظم انقلاب انجام دهيد. پيوسته گوش بزنگ باشيد و ببينيد ايشان چه مي‌خواهد، تمرين کنيد، اينکه انسان بنشيند و صبر کند تا امام زمان ظهور کنند، اينکه انسان بگويد، هر وقت امام زمان ظهور کردند من بلند مي‌شوم و حرکت مي‌کنم، اين رفتار مورد تأييد خداوند نيست و بلکه با يک آيه قرآن اين رفتار رد مي‌شود و از آن نهي مي‌شود.....در سوره نور آيه 53 خداوند مي‌فرمايد که وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ  يا پيغمبر دسته‌اي از مردم هستند که پيش شما مي آيند و قسم مي‌خورند، قسمهاي محکم هم مي‌خورند، به خدا قسم، به کوه قسم، به اين چيز و به آن چيز قسم، اگر شما يک زماني به ما امر کنيد که براي جنگ خروج کنيم، ما خروج مي‌کنيم، قُلْ لا تُقْسِمُوا يا پيغمبر به آنها بگو که نمي‌خواهد قسم بخوريد، اين کار را کنار بگذاريد طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ دنبال طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ باشيد.....