|
الف) حمران عن أبي جعفر(ع) قال:... ثم
أخذ الميثاق علي النبيين، فقال: أ لست بربکم؟ ثم قال:
و إن هذا محمد رسول الله و إن هذا علي أمير المؤمنين؟
قالوا: بلي.فثبتت لهم النبوة، و أخذ الميثاق علي أولي
العزم: ألا إني ربکم و محمد رسولي و علي أمير المؤمنين
و أوصياؤه من بعده ولاة أمري و خزان علمي و إن المهدي
أنتصر به لديني و أظهر به دولتي و أنتقم به من أعدائي
و أعبد به طوعا و کرها؟ قالوا: طأقررنا و شهدنا، يا
رب!". و لم يجحد آدم و لم يقر. "فثبتت العزيمةلهؤلاء
الخمسة في لمهدي"، و لم يکن لآدم عزم علي الإقرار به.
و هو قوله عز و جل "وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلي آدَمَ
مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً"
قال: إنما يعني فترک.
امام باقر (ع) فرمودند: ... (خداوند از پيغمبران پيمان
گرفت)، سپس فرمود:... آيا من پروردگار شما نيستم؟ و
اين که اين محمد، رسول من است و علي اميرالمؤمنين است
و جانشينان پس از او (ع) اولياء امر من و صاحبان گنجِ
علم منند، و اينکه "مهدي"(عج)، کسي است که بوسيلة او
براي دينم ياري مي گيرم و دولتم را به وسيلة او آشکار
سازم، و به او از دشمنانم انتقام گيرم، و به او ـ به
ميل و رغبت يا اجبار ـ عبادت شوم. گفتند: پروردگارا!
اقرار کرديم و شهادت داديم، ولي آدم نه انکار کرد و نه
اقرار نمود، پس "منصب اولواالعزمي براي آن پنج نفر
دربارة مهدي(عج) ثابت شد"، و براي آدم عزمي بر اقرار
به آن نبود. و اين است (معني) قول خداي تبارک و تعالي
"و براستي که ما از پيش به آدم سفارش کرديم پس او
فراموش کرد و برايش عزم و ( ( تصميم پايداري نيافتيم".
سپس .... فرمودند: يعني آدم(ع) (آن عهد را) ترک کرده و
رها نمود. / بصائرالدرجات ص70 /
معجماحاديثاماممهدي(عج) ج5 ح1669
ب) جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ(ع)
فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ "وَ لَقَدْ عَهِدْنا
إِلي آدَمَ مِنْ قَبْلُ، فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ
عَزْماً" قَالَ: ... وَ إِنَّمَا سُمِّيَ أُولُو
الْعَزْمِ "أُوْلِي الْعَزْمِ"، لِأَنَّهُ عَهِدَ
إِلَيْهِمْ فِي مُحَمَّدٍ وَ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ
بَعْدِهِ وَ "الْمَهْدِيِّ" وَ سِيرَتِهِ وَ أَجْمَعَ
عَزْمُهُمْ عَلَي أَنَّ ذَلِکَ کَذَلِکَ وَ
الْإِقْرَارِ بِهِ
امام باقر (ع) دربارة قول خداي عزوجل"وَ لَقَدْ
عَهِدْنا إِلي آدَمَ مِنْ قَبْلُ، فَنَسِيَ وَ لَمْ
نَجِدْ لَهُ عَزْماً" ( و به راستي که ما از پيش به
آدم سفارشي کرديم) فرمودند:همانا اولواالعزم را
"اولواالعزم" ناميدند، فقط بخاطر اينکه خداوند از آنان
عهد گرفت دربارة محمد(ص) و اوصياء(جانشينان) بعد از
اوو "مهدي" و رفتار و سيره اش، و آنان نيز عزمشان را
همانگونه(که خداوند عهد گرفته بود)، دربارة آن نشان
دادند و به آن اقرارکردند(آن گونه که شايستة آن بود)./
تفسيرقمي ج2 ص65 / بصائرالدرجات ج70 / کافي ج1 ص416 /
معجماحاديثاماممهدي(عج) ج5 ح1668

|