|
قَدْ
خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ سُنَنٌ فَسيرُوا فِي اْلأَرْضِ
فَانْظُروا کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُکَذِّبينَ
(آل عمران 137)
پيش از شما، سنّتهايي وجود داشت؛ (و هر قوم، طبق
اعمال و صفات خود، سرنوشت هايي
داشتند؛ که شما نيز، همانند آن را داريد.) پس در روي
زمين، گردش کنيد و ببينيد سرانجام تکذيب
کنندگان (آيات خدا) چگونه بود؟!
هذا بَيانٌ لِلنّاسِ
وَ هُدًي وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقينَ
(آل
عمران
138)
اين، بياني است براي عموم مردم؛ و هدايت و اندرزي است
براي پرهيزگاران!
وَ لا تَهِنُوا وَ لا
تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ اْلأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ
مُؤْمِنينَ
(آل
عمران
139)
و سست نشويد! و غمگين نگرديد! و شما برتريد اگر ايمان
داشته باشيد!
إِنْ يَمْسَسْکُمْ
قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ
تِلْکَ اْلأَيّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النّاسِ وَ
لِيَعْلَمَ اللّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ
مِنْکُمْ شُهَداءَ وَ اللّهُ لا يُحِبُّ الظّالِمينَ
(140)
اگر (در ميدان احد،) به شما جراحتي رسيد (و ضربه
اي وارد شد)، به آن جمعيّت نيز (در ميدان
بدر)، جراحتي همانند آن وارد گرديد. و ما اين روزها(ي
پيروزي و شکست) را در ميان مردم ميگردانيم؛ (-و اين
خاصيّت زندگي دنياست-) تا خدا، افرادي را که ايمان
آورده اند، بداند (و شناخته
شوند)؛ و خداوند از ميان شما، شاهداني بگيرد. و خدا
ظالمان را دوست نميدارد.
وَ لِيُمَحِّصَ اللّهُ
الَّذينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْکافِرينَ
(آل
عمران
141)
و تا خداوند، افراد باايمان را خالص گرداند (و ورزيده
شوند)؛ و کافران را به تدريج نابود سازد.
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ
تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمّا يَعْلَمِ اللّهُ
الَّذينَ جاهَدُوا مِنْکُمْ وَ يَعْلَمَ الصّابِرينَ
(آل
عمران
142)
آيا
چنين پنداشتيد که (تنها با ادّعاي ايمان) وارد بهشت
خواهيد شد، در حالي که خداوند هنوز مجاهدان از شما و
صابران را مشخصّ نساخته است؟!

|