بهشت محصول کاروان حسيني است، بهشت مأواي کاروان حسيني است، کاروان حسيني در کجا فرود مي‌آيد؟ در هزار و چهارصد سال پيش شهيد شدند و رفتند، در حوالي ظهور رجعت مي‌کنند، مي‌آيند در بهشت حکومت حقه. به استناد کدام آيه؟ يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ! ارْجِعِي إِلي رَبِّکِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ! فَادْخُلِي فِي عِبادِي! وَ ادْخُلِي جَنَّتِي

با چشم ظهور بين به اين آيه نگاه کنيد ، فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ، ای حسين ما! بيا پيش خوباني که مي‌خواهند رجعت کنند ، وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ، از اين دنيا هجرت کن ، بالا بيا. همه باهم به سوي حکومت حقه مي‌رويم

چشم ظهور بين  وَ ادْخُلِي جَنَّتِي را يوم الله ظهور مي‌بيند ، چشم ظهور بين، جنت فاطمه(س) را ، حکومت حقه فاطمه(س) مي‌بينيد ، حکومت اهل‏بيت(ع) مي‏بيند

فَادْخُلِي فِي عِبادِي، کدام عباد؟ آن ياوران مخلصي که مي‌آيند و فدک را آزاد مي‌کنند، آن شيعياني که در حوالي زمان ظهور به دنيا رجعت مي‌کنند

يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ! ارْجِعِي إِلي رَبِّکِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ! فَادْخُلِي فِي عِبادِي! وَ ادْخُلِي جَنَّتِي.....اين آيه حاکي از اين است که: يا حسين از دنيا خارج شو بيا بالا و سپس رجعت کن ، ولي وقتي رجعت مي‌کني در لابلاي السابقون رجعت کن و در حکومت حقه ساکن شو

.....شب عاشورا که امام حسين(ع) عزم کاروانيان را براي همراهي خودشان مي‌بينند، به ايشان مي‎فرمايند: به بالا نگاه کنيد. انسان ظهور بين طالب چيست؟ طالب ظهور امام زمان و اينکه ظهور چه مي‌شود؟ کاروانيان حسيني، "ظهور بين" تربيت شده‌بودند. اگر شما آنجا بودي و به بالا نگاه مي‌کردي چه مي‌ديدي؟ اين را که در يوم الله ظهور شما چه جايگاهي خواهي داشت و چه موقعيتي نسبت به امام(ع) خواهي داشت.....

در «اقبال» سيد بن طاوس و «مصباح» شيخ روايت نموده كه توقيعى براى قاسم بن علاء همدانى وكيل حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام باين مضمون صادر گشت. حسين عليه السّلام در روز پنجشنبه روز سوم شعبان متولد گرديد؛ آن روز را روزه بدار و اين دعا را بخوان! سپس دعا را نقل كرده تا اينجا: و سيّد الاسرة الممدود بالنّصرة يوم الكرّة المعوّض من قتله انّ الأئمة من نسله و الشّفاء في تربته و الفوز معه في اوبته و الأوصياء من عترته بعد قائمهم و غيبته حتّى يدركوا الاوتار و يثأروا الثّار و يرضوا الجبّار و يكونوا خير انصار. يعنى: و او (امام حسين عليه السّلام) سرور آل محمد است كه در روز رجعت: نصرت خداوند باو ميرسد. آقائى كه خداوند نه امام را از نسل او در عوض شهادتش بوى موهبت كرد. و تربتش را موجب شفا دانسته و سعادت را در زمان رجعت، با وى و جانشينان او بعد از قائم آنها و غيبت او كه همه از عترت وى ميباشند، قرار داده تا اينكه از قاتلان آنها انتقام بگيرند و از دشمنانشان خونخواهى كنند و خداوند جبار را خشنود نمايند و بهترين ياور آنها باشند / مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1213

حمران بن اعين از امام باقر علیه السلام نقل كرده است كه فرمودند: اول كسى كه در رجعت بدنيا برمى ‏گردد، همسايه شما حسين عليه السّلام است آن حضرت چندان سلطنت مى‏ كند كه از پيرى ابروانش روى ديدگانش را مى ‏گيرد /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1190

وَ قَضَيْنا إِلي بَني إِسْرائيلَ فِي الْکِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي اْلأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا کَبيرًا (الاسرا 4)
ما به بني اسرائيل در کتاب (تورات) اعلام کرديم که دوبار در زمين فساد خواهيد کرد، و برتري‏ جويي بزرگي خواهيد نمود

ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناکُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنينَ وَ جَعَلْناکُمْ أَکْثَرَ نَفيرًا (الاسرا 6)
سپس شما را بر آنها چيره مي‏کنيم؛ و شما را به وسيله داراييها و فرزنداني کمک خواهيم کرد؛ و نفرات شما را بيشتر (از دشمن) قرارمي‏دهيم

امام محمد باقر علیه السلام : «وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً» يعنى كشتن امام حسين عليه السّلام «فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما» يعنى چون زمان خونخواهى آن حضرت فرا رسد «بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ» خداوند مردمى را پيش از ظهور قائم آل محمد برانگيزد كه هر جا دشمنى از دشمنان و ظالمين آل پيغمبر پيدا كنند نابود نمايند «وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولًا» و اين كارى است كه قبل از قيام قائم شدنى است «ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً»: آنگاه حضرت امام حسين عليه السّلام با هفتاد نفر از ياران جانبازش كه در كربلا با وى شهيد شدند رجعت مينمايند. در حالى كه لباس سفيد پوشيده ‏اند و بمردم اعلان كنند كه امام حسين با يارانش قيام نموده ‏اند تا اهل ايمان ترديد ننمايند و بدانند كه او دجال و شيطان نيست، بلكه او امامى است كه در دسترس مردم است، و چون يقين كردند او امام حسين عليه السّلام ميباشد ترديد نخواهند كرد./ مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 248

امام جعفر صادق علیه السلام : حسين عليه السّلام با دوازده هزار صديق و هفتاد و دو نفرى كه در كربلا از ياران او بودند و با وى شهيد شدند، آشكار مى‏ شود. اى خوش آن رجعت نورى‏ /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1165

معلى بن خنيس گفت حضرت صادق عليه السّلام  بمن فرمود: نخستين كسى كه بدنيا برمى ‏گردد، حسين بن على عليه السّلام است و او چندان سلطنت مى ‏كند كه از پيرى ابروانش بروى ديدگانش مى ‏افتد /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1192

عن المعلى بن خنيس قال: قال لي ابو عبد اللَّه عليه السّلام: أوّل من يرجع إلى الدّنيا الحسين بن عليّ عليه السّلام فيملك حتّى يسقط حاجباه على عينيه من الكبر.
معلّى بن خنيس مى ‏گويد: امام صادق (ع) به من فرمود: نخستين كسى كه به دنيا باز مى ‏گردد حسين بن على (ع) است. او به قدرى حكومت مى ‏كند كه در اثر پيرى ابروهايش روى چشم‏هايش مى ‏ريزد. / البحار 53 - 46 /  الحكم الزاهرة با ترجمه انصارى، ص: 236

 از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند: آيا رجعت صحيح است؟ فرمود: آرى. گفتند: نخستين كسى كه مى ‏آيد كيست؟ فرمود: حسين عليه السّلام است كه بعد از ظهور قائم عليه السّلام مى‏ آيد /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1220

... عن محمد بن مسلم قال سمعت أبا عبد اللَّه عليه السّلام يقول: أوّل من تنشقّ الأرض عنه و يرجع إلى الدّنيا الحسين بن عليّ عليه السّلام و إنّ الرّجعة ليست بعامّة و هي خاصّة لا يرجع إلّا من محض الإيمان محضا أو محض الشّرك محضا
محمّد بن مسلم مى ‏گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى ‏فرمود: نخستين كسى كه از دل زمين بيرون مى ‏آيد و به دنيا باز مى ‏گردد حسين بن على (ع) است. البتّه رجعت براى همه نيست، براى گروه خاصّى هست. تنها كسى باز مى‏ گردد كه داراى ايمان خالص يا شرك خالص باشد /  الحكم الزاهرة با ترجمه انصارى، ص: 236

عن رفاعة بن موسى قال: قال ابو عبد اللَّه عليه السّلام: إنّ أوّل من يكرّ إلى الدّنيا الحسين بن عليّ عليهما السّلام و أصحابه و يزيد بن معاوية و أصحابه فيقتلهم حذو القذّة بالقذّة
از رفاعة بن موسى نقل شده كه امام صادق (ع) فرمود: نخستين گروهى كه به دنيا بازمى ‏گردند حسين بن على (ع) و اصحاب او و يزيد بن معاويه و يارانش مى ‏باشند. حسين (ع) همه را رديف كرده از دم شمشير مى ‏گذراند /  البحار 53- 76 / الحكم الزاهرة با ترجمه انصارى، ص: 237

امام صادق ع :  امام حسين با يارانش كه با وی كشته شدند در حالى كه هفتاد پيغمبرى كه با حضرت موسى بن عمران برانگيخته شدند با اوست، بازگشت بدنيا ميكنند  /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1220

امام صادق ع: ..... ابا عبد اللَّه حسين بن على عليه السّلام با دوازده هزار نفر از شيعيان امير المؤمنين عليه السّلام در حالى كه حضرتش عمامه سياه پوشيده است ظهور ميكند /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1153

(كامل الزيارة) با اسناد به بريد عجلى مى ‏نويسد: به امام صادق (ع) عرضه داشتم: يا ابن رسول اللَّه در باره اسماعيل صادق الوعد به من خبر دهيد كه آيا او اسماعيل بن ابراهيم است؟ چون مردم چنين مى ‏پندارند. حضرت فرمودند: اسماعيل قبل از ابراهيم از دنيا رفت و ابراهيم حجّت خدا در روى زمين بود، پس اسماعيل بر چه كسى مبعوث شده؟ لذا اين اسماعيل كه خداوند او را صادق الوعد و پيامبر مرسل مى ‏نامد، اسماعيل پسر حزقيل نبى (ع) است كه خداوند او را بسوى قومش فرستاد، امّا آنها او را تكذيب كردند وى را به قتل رساندند و پوست صورتش را كندند، خداوند هم بر آنها غضب نمود و سطاطائيل فرشته عذاب را بر آنها فرو فرستاد، آن ملك از اسماعيل اجازه خواست تا بر قوم او عذاب نازل كند، اسماعيل گفت: اى ملك عذاب مرا حاجتى به انتقام گرفتن و عذاب مردم نيست، خداوند به او وحى نمود: اى اسماعيل حاجت تو چيست؟ اسماعيل گفت: خداوندا تو براى نفس خود بر ربوبيّت و براى محمّد (ص) و اوصياء او بر ولايت پيمان گرفته ‏اى و به خلق تو خبر داده ‏اى كه امّت او چه اعمالى را در باره حسين بن‏ على (ع) مرتكب مى ‏شوند و به آن حضرت وعده داده ‏اى كه او را بازگردانى تا از دشمنان خود در همين دنيا انتقام بگيرد، از تو مى ‏خواهم كه مرا هم همراه او به اين دنيا بازگردانى تا از قاتلان خود انتقام بگيرم، و خداوند درخواست اسماعيل را پذيرفت و او همراه حسين (ع) رجعت خواهد كرد / قصص الأنبياء(قصص قرآن)، ص: 458

كراجكى در «كنز الفوائد» از سليمان بن خالد روايت ميكند كه امام صادق عليه السّلام در تأويل اين آيه شريفه: يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ يعنى: بياد بياور روزى را كه كسى با حركت سريع و اضطراب از جا برميخيزد و ديگرى نيز از پى او مى ‏آيد. فرمود: «راجفه» شخصى كه با حركت سريع و اضطراب بر مى ‏خيزد، حسين بن على و ديگرى كه از پى او مى ‏آيد على بن ابى طالب عليهما السلام است نخستين كسى كه در رجعت از قبر بيرون مى ‏آيد و خاك از سر و روى خود ميتكاند حسين بن على است كه با هفتاد و پنج هزار نفر برانگيخته ميشوند. چنان كه خداوند ميفرمايد: إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ يعنى: ما پيغمبران خود و مردم با ايمان را در زندگى دنيا و در روزى كه شهيدان برمى ‏خيزند يارى مى ‏كنيم روزى كه عذر ستمگران سودى بحال آنها ندارد، لعنت خدا و عاقبت بد؛ براى آنهاست‏ / مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1223

عن سليمان بن خالد قال: قال ابو عبد اللَّه عليه السّلام في قوله تعالى: يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ قال: الرّاجفة الحسين بن عليّ عليه السّلام و الرّادفة عليّ بن أبى طالب عليه السّلام و أوّل من ينفض عن رأسه التّراب الحسين بن عليّ في خمسة و سبعين ألفا و هو قوله تعالى: إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ. / البحار 53 - 106
از سليمان بن خالد نقل شده كه امام صادق (ع) در باره گفتار خداوند: «روزى كه لرزاننده بلرزاند و لرزاننده ديگرى از پى آن درآيد» فرمود:لرزاننده، حسين بن على (ع)، و از پى آينده آن اميرالمؤمنين (ع) است، و نخستين كسى كه خاك از سر خود مى ‏تكاند حسين بن على (ع) است كه در ميان هفتاد و پنج هزار نفر حركت مى ‏كند، و همين است فرموده خداوند: «ما فرستادگان خود را با كسانى كه ايمان آورده ‏اند، در زندگى دنيا و روزى كه گواهان بر مى ‏خيزند، يارى خواهيم كرد. روزى كه عذر خواهى ستمگران به حال آنان سود ندارد و لعنت و بدى آن سراى براى آنان خواهد بود». /  الحكم الزاهرة با ترجمه انصارى، ص: 237

امام صادق ع : مقصود از آيه شريفه: ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ ... رجعت امام حسين عليه السّلام است با هفتاد تن از ياران وفادار خود كه كلاه خودهاى زرّين بر سر دارند از دو سو و به مردم خبر مى ‏دهند كه اين حسين عليه السّلام است كه رجعت كرده و بيرون آمده تا هيچ مؤمنى در باره آن حضرت شك و ترديد نكند و بدون ترديد، او دجّال و شيطان نيست‏ /  بهشت كافى-ترجمه روضه كافى، ص: 251

حريز گويد: به امام صادق (ع) گفتم: قربانت، چه اندازه عمر شما خاندان كوتاه است و مرگ شما ائمه به هم نزديك است با اينكه مردم به شما نيازمندند؟ فرمود: هر كدام از ما صحيفه و برنامه كار داريم كه در آن هر چه بايد عمل شود در مدت امامت ثبت است و چون مندرجات آن به آخر رسيد، فهميده شود كه عمر به آخر رسيده، و پيغمبر (در خواب) آيد و خبر مرگ او را به وى دهد و آنچه از مقام نزد خدا دارد به او گزارش دهد و چون نوبت به حسين (ع) رسيد و صحيفه مخصوص خود را خواند و در آينده نزديك خبر مرگ او را شرح داده بود ولى كارهائى مانده بود كه انجام نشده بود پس براى نبرد و شهادت خروج كرد و از امور انجام نشده اين بود كه ملائكه از خدا طلب يارى او را كرده بودند و به استجابت هم رسيده بود و آن ملائكه آماده نبرد شده بودند و مهيّاى حركت بودند كه آن حضرت كشته شد و وقتى به زمين آمدند كه مدت او به سر رسيده بود و شهيد شده بود. ملائكه عرض كردند: بار پروردگارا به ما اجازه فرود آمدن‏ دادى و اجازه يارى كردن حسين را دادى، ما فرود آمديم و تو جان او را گرفتى، خدا به آنها وحى كرد كه: بر سر قبر او بمانيد تا او را ببينيد كه بيرون آمده و او را يارى كنيد و اكنون بر او گريه كنيد و گريه كنيد بر اينكه فرصتِ يارى او از دست شما رفت، زيرا مخصوص به يارى كردن او شده ‏ايد و بر گريستن در مصيبت او، فرشته ‏ها به عزادارى امام حسين گريستند و از غمِ از دست رفتن يارى آن حضرت هم مى ‏گريند و چون از قبر بر آيد (در دوران رجعت) از ياران او باشند /  اصول كافى-ترجمه كمره‏اى، ج‏2، ص: 379

[منتخب البصائر] بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَحْمَدَ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ الَّذِي يَلِي حِسَابَ النَّاسِ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ ع فَأَمَّا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّمَا هُوَ بَعْثٌ إِلَى الْجَنَّةِ وَ بَعْثٌ إِلَى النَّارِ / بحارالانوار ج 53  ص 43

 يونس بن ظبيان از حضرت صادق عليه السّلام نقل ميكند كه فرمود: كسى كه پيش از روز قيامت بحساب مردم رسيدگى مى ‏كند حسين بن على عليه السّلام است و حساب روز قيامت هم بدست اوست باين معنى كه هر كسى را (خدا بخواهد) او به بهشت يا بدوزخ مى ‏فرستد. /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1189

شيخ طوسى در كتاب «مصباح» در زيارت حضرت ابو الفضل العباس عليه السّلام اين جمله را روايت كرده:
«انى بكم مؤمن و بايابكم موقن»
يعنى: من مؤمن بفضل و مقام شما در نزد خداوند هستم و يقين به برگشتن شما دارم‏ /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1213

 در «مصباح المتهجد» شيخ طوسى در ضمن زيارتى كه با سلسله سند روايت كرده است، اين جملات از آن مربوط باين مقام (حضرت ابو الفضل العباس عليه السّلام) است: و يرجعنى من حضرتكم خير مرجع الى جناب ممرع و موسّع و دعة و مهل الى حين الأجل و خير مصير و محلّ في النّعيم الأزل و العيش المقتبل و دوام الاكل و شرب الرّحيق و السلسل و عسل و نهل لا سأم منه و لا ملل و رحمة اللَّه و بركاته و تحيّاته حتّى العود الى حضرتكم و الفوز في كرّتكم‏ ؛ حاصل مضمون آن اين است كه خداوند مرا در رجعت شما بحضور شما برگرداند تا از فيض محضر شما بهره مند گردم./  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1213

 در تهذيب شيخ طوسى  از صفوان بن مهران جمال از حضرت صادق عليه السّلام روايت مى كند كه در زيارت «اربعين» فرمود: «و اشهد انى بكم مؤمن و بايابكم موقن بشرايع دينى و خواتيم عملى» يعنى: من گواهى ميدهم كه مؤمن بشما هستم و باحكام دين خود و پايان اعمالم يقين برجعت شما دارم‏ /  مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار، متن، ص: 1211

(امام حسین صلوات الله علیه) باب حکومت حقه را باز کردند و ياران را رشد دادند . تمامشان رجعت مي‌‌کنند و براي زمينه سازي حکومت ، مي‌‌آيند

امام حسين صلوات الله عليه معلم بشر هست . معلم موقع امتحان جامع مي آيد و مي نشيند ، شاگردان بايد بيايند . بعضي ها زودتر و بعضي ها ديرتر تعليم و تربيت شده اند . [به ايشان] اشاره مي شود که همه شما برگرديد .....مومنين محض به دنيا بيائيد . بعضي هايتان دردنيا بوديد . تعليم و تربيت را آموختيد . بعضي هايتان هم به برزخ رفتيد و ديديد در دنيا چه دارد مي گذرد . بيائيد ، همه تان بيائيد ، امتحان جامع هست ، دوباره نور افشاني مي کنيم ، صحنه امتحان جامع را بپا مي کنيم . خود ما مي نشينيم و نمره مي دهيم ، بيائيد و از اين امتحانات سربلند بيرون بيائيد

برخی از وظايفي که در قرآن به دوش رسول الله ص و ديگر اهل بيت عليهم السلام و ديگر انبيا عليهم السلام گذاشته در زمان ظهور ، در حوالی ظهور به بعد ، به دنيا رجعت مي کنند و آن وظيفه هايشان را انجام مي دهند . در زمانهای قبلی حياتشان موقعيت ، موقعيتی نبود که بخواهند اعمال کنند

آيا امام حسين صلوات الله عليه بسوي حکومت حرکت کردند ؟ .....ايشان بسوي حکومت حقه اي که بعد از ظهور مي خواهد واقع بشود ، حرکت مي کند . اگر در چند روز آينده هم ـ چند روز ، بعد از حرکت کاروان ـ ايشان شهيد بشوند ، کار ناقص نمي ماند و به انتها نرسيده است که حالا بخواهيم قضاوت کنيم . ادامه کار ، بعداً واقع مي شود ، بعداً تشريف مي آورند

کاروانيان حسيني مي آيند و ادامه مأموريتشان را در فتنه هاي قبل از ظهور ، انجام مي دهند .....آنها مي آيند و ادامه مأ موريتشان را در فتنه هاي قبل از ظهور ، انجام مي دهند . يعني کاروان را به حکومت حقه مي رسانند

اگر ما مقوله رجعت را در کاروان حسيني ناديده بگيريم ، سرانجام کاروان حسيني ، شکست بود

بدون مقوله رجعت ، تعقل عقلاي بزرگ ، فعل انبياء الهي و اوصياء انبياء (ع) ناقص جلوه مي کند.....وقتي که مي خواهيم کاروان حسيني را بررسي کنيم ، بايد مقوله رجعت کاروانيان را هم بررسي کنيم ، بايد ثمره کاروان را در زمان رجعت بررسي کنيم و گرنه اين بررسي خيلي ناقص است

وقتي که مي خواهيم کاروان حسيني را بررسي کنيم ، بايد مقوله رجعت کاروانيان را هم بررسی کنيم ، بايد ثمره کاروان را در زمان رجعت بررسي کنيم و گرنه اين بررسي خيلي ناقص است. و زماني که بررسي کنيم به چه نتيجه اي مي رسيم ؟ نتيجه کاروان حسيني حکومت حقه است و راه رسيدن به حکومت حقه ، کاروان حسيني است

اگر شما قائل به رجعت امام حسين(ع) و کاروانيانشان نباشي و عاشورا را يک پايان بداني ، يعني شما عملاً قائل به ناقص بودن انجام وظیفه امام حسين (ع) شدی

(در حکومت حقّه) زمانيکه رفعت به حد بايد و شايد برسد امام زمان تشريف مي‌برند و امامت و خلافت را به جانشينشان واگذار مي‌کنند، جانشينشان کيست؟ بر طبق احاديث، امام حسين(صلوات الله عليه) هستند که به دنيا رجعت مي‌کنند و ايشان جانشين امام زمان(عج)‌هستند

الف) عن أبي عبد الله‏ ع قال: إن أول من يکر في الرجعة الحسين بن علي ع
امام صادق ع : اول کسي که در رجعت باز‏مي‏گردد، حسين بن علي(ع) است./ بحارالأنوار ج53 ص63 [منتخب البصائر] / تفسيرعياشي ج2 ص282

ب) عن أبي عبد الله ع سئل عن الرجعة: أحق هي؟ قال: نعم. فقيل له: من أول من يخرج؟ قال: الحسين يخرج علي أثر القائم( ع)
از امام صادق(ع) سؤال شد: آيا رجعت حقيقت دارد؟ فرمودند: بله. عرض شد: اول رجعت کننده کيست؟ فرمودند: حسين(ع) که بدنبال قائم خارج مي شود./ بحارالأنوار ج53 ص103[منتخب‏ البصائر] / منتخب ‏الأنوارالمضيئه ص201

.....سيزده معصوم ، پانزده بار حکومت مي‌کنند ، دو تا از معصومين(ع) دو بار حکومت مي‌کنند، امام زمان(عج)‌و امام حسين (صلوات الله عليه). در هر دوره از اين دوره‌های پانزده‌گانه نشئه حق ، يک معصوم حکومت مي‏کند. نشئه حق به پانزده دوره تقسيم شده است، ‌به پانزده دوره سلطنت، ‌به پانزده دوره حکومت.....

در ماجراي ظهور امام زمان، اولين کسي که در يوم الله ظهور بدنبال امام زمان ظاهر مي شود و قيام مي کند، امام حسين (ع) هستند

مقصد امام حسين(ع) ‌شهادت نبود، مقصدِ امام حسين(ع) ‌حکومت حقه بود. لکن اين ماجرا در سير حرکتش به شهادت رسيد و موقتاً متوقف شد ولي از حوالی ظهور امام زمان(عج) ‌دوباره ادامه پيدا می‌کند. مقصد شهادت نبود. شهادت، يکي از مسائلِ سر راه بود

خدايا به حق خوبان عاشورا، هر چه سريعتر پهلوانان عالم را که صاحب حکمت هستند ، به دنيا رجعت ده تا دنيا را از لوث دشمنان پاک کنند. حرکت به سوي ظهور را به ما شيعيان عطا کن