|
مقدمه اي بر خطبه ي غديريه رسول خدا ( ص )
سال دهم هجرت و پس از گذشت بيست و سه سال از بعثت رسول خدا
( ص ) ، پيامبر خطبه غديريه را - که به حق يکی از بی نظير
ترين خطب رسول خدا ( ص ) است و تا ظهور حضرت ولی عصر ( عج
) همچو درّ ثمينی در ميان کلمات معصومين عليهم السلام از
درخشش فوق العاده ای برخوردار است – در محل غدير خمّ ايراد
فرمود و تکليف امت را مشخص کرد . آن حضرت ، در اين خطبه طی
پنجاه و چهار فراز که با عبارت "معاشر الناس " آغاز می شود
، وصايت و خلافت بلا فصل مولا امير المؤمنين علی بن
ابيطالب ( ع ) و اولاد طاهرينش عليهم السلام را به آن
جماعت ابلاغ کرد و دين را به ولايت علی ( ع ) تکميل فرمود
؛ پس يوم غدير روزی است که :
-
دين برای هميشه کامل شد و نعمت بر اهل ايمان به نهايت رسيد
.
-
شجره طيبه انبياء ، بهترين ، عالی ترين ، زيباترين و شيرين
ترين ثمره خود را به عالم هستی اهدا کرد .
-
خبيث از طيب ، منافق از مؤمن و ملعون از مرحوم تميز داده
شد .
-
زحمات و رنجهای طاقت فرسای انبيا ء و اوليای الهی در طول
تاريخ به نتيجه رسيد .
-
قصر مشيد ؛ بئر مُعَطَّله را معرفی فرمود .
-
تجلی اعظم ؛ از نبأ عظيم خبر داد .
-
مُنذِرِ اُمت ؛ هادی ملّت را شناساند .
-
صاحب دِلالات ، مردم را به صاحب معجزات راهنمائی کرد .
-
خاتم النبيين ؛ خاتم الوصيين را به امامت منصوب فرمود .
و در اين روز بود که حامل نوح در کشتی ، بيرون آورنده
ابراهيم از آتش ، ناجی يونس از شکم ماهی ، عبور دهنده موسی
از رود نيل و مکلّم عيسی در گهواره ، بر منصب امامت تکيه
زد . آری يوم غدير روزی است که :
- رسول خدا ( ص ) تأويل حی علی الصلوة ، حی علی الفلاح و
حی علی خير العمل را آشکار ساخت .
- کلمة الله ، حجة الله ، وجه الله ، نور الله ، حجاب الله
، آية الله و ولی الله در آسمان ها و زمين هويدا گشت .
- رأس دايره ايمان ، قطب وجود ، سماء جود و شرف موجود ظاهر
گشت .
- امّت با طبيب رفيق و اَبِ شفيق خويش آشنا گرديد .
و در نهايت ، شخصيتی به مردم معرفی شد که انديشه ها در
موردش حيران است ؛ کسی که برتر از وصف واصفين و ستايش
ستايشگران است . آنکه نامش بر سنگها ، برگ درختان ، بال
پرندگان ، درب بهشت ، عرش ، افلاک ، بال فرشتگان ، حجب
جلال و سرادقات عز و جمال نگاشته شده و در عالم ملک و
ملکوت ، هيچ چيز بر او پوشيده نيست . همان کسی که ولايتش
سبب نجات است و طاعتش باعث حيات .با اين اوصاف ممکن است
افراد بسياری در طول تاريخ از حادثه غدير و اهميت آن سخن
گفته و از آن تعاريفی ارائه داده باشند ، اما هيچ يک از
اين سخنان نمی توانند بيانگر عظمت و شکوه غدير باشد ، زيرا
تنها کسانی می توانند تعريف جامع از وقايع و حوادث عرضه
نمايند که خود پديدآورنده آن باشند . تنها زيبنده خدا ،
پيامبر ( ص ) و علی ( ع ) است که غدير را به بهترين شکل
معرفی نمايند .
پيامبر به دستور خداوند سبحان حادثه غدير را در ميان دو
نزول قرآنی قرار داد: ابتدا فرمود : يا ايها الرسول بلغ ما
انزل اليک من ربک و افزود : و ان لم تفعل فما بلغت رسالته
(مائده ، 67 ) و پس از معرفی علی (ع) به وسيله پيامبر (ص)
با جمله من کنت مولاه فهذا علی مولاه ، خدا نيز فرمود :
اليوم اکملت لکم دينکم و اتممت عليکم نعمتی و رضيت لکم
الاسلام دينا (مائده ،3 ) يعنی واقعه غدير ، اکمال دين ،
اتمام نعمت و موجب رضايت و خشنودی خداست و روز غدير ظرف
زمانی اين ارزش ها معرفی کرد .
نوشته
شده توسط محب
سه شنبه ۱۷ آذر ۱۳۸۸ ساعت
۰۶:۵۸
|